Tripje met de trein

Hoe maak je een festivalervaring die mensen écht samenbrengt? Tripje met de trein is een interactieve installatie waarin bezoekers via een inchecksysteem onderdeel worden van een gezamenlijke beleving. Door techniek, audio en sfeer te combineren ontstaat een dynamische treincoupé die reageert op het aantal aanwezige mensen.

Probleem

Het ontwerpen van een interactieve festivalervaring die bezoekers activeert, samenbrengt en inspeelt op de dynamiek van een festivalomgeving en sfeer van het festival.

Samengewerkt met

Wanneer en Waarom

Juni 2025
In opdracht van KOPJEK Festival.

De context

Voor KOPJEK Festival kregen we de opdracht om een interactieve ervaring te ontwerpen die bezoekers op een nieuwe manier betrekt. Op festivals gebeurt van alles tegelijk, maar een moment dat mensen echt met elkaar deelt ontbreekt vaak. Wij zochten daarom naar een concept dat leuk is voor de individuele bezoeker én zorgt voor een gevoel van verbinding.

Het concept

Zo kwamen we bij Tripje met de trein. De naam begon als woordspeling: op een festival gaan mensen nou eenmaal wel eens trippen. En hoe verder we het idee uitwerkten, hoe meer het ook echt op een trein ging lijken.

Het idee: een zeecontainer die van buiten gewoon een container is, maar van binnen een treincoupé. Met grote schermen als ramen, een vette lichtshow en goede boxen. Je komt binnen door in te checken met je 'OV-Tripkaart', en zo houdt het systeem bij hoeveel mensen er binnen zijn. Hoe meer mensen, hoe spaciger de visuals en hoe vetter de muziek. Gaan mensen weer weg, dan wordt alles langzaam weer rustig.Daardoor kan de coupé voor iedereen zijn wat ze zelf willen: een plek om tot rust te komen, een plek om anderen te ontmoeten, of een secret stage. Als je maar op het goede moment en met genoeg mensen komt.

Van interactie naar beleving

Het mooie zit in de koppeling tussen iets fysieks en iets digitaals. Dat simpele incheckmoment zorgt er meteen voor dat je meedoet, en doordat de coupé direct reageert, voel je dat jij invloed hebt. Je bent geen toeschouwer meer, je bent onderdeel van het systeem.

Zo ontstaat een ervaring die steeds verandert en meebeweegt met de groep. En omdat je de secret stage samen tot leven brengt, zorgt dat ook voor een gevoel van verbinding en een herinnering die je deelt.

Mijn aandeel

In dit project richtte ik me vooral op de technische kant. Ik bouwde het TouchDesigner-bestand dat de visuals, de audio en de interactie aanstuurt. Daarnaast maakte ik een Arduino-opstelling met een RFID-lezer, zodat je echt kon in- en uitchecken. Die twee systemen praatten met elkaar, waardoor de coupé realtime reageerde.

We hebben de losse onderdelen steeds apart getest, ook met medestudenten, en ze zo stap voor stap verbeterd. Om sneller tot technische oplossingen te komen en meer te leren over code, zette ik ook AI in. Mijn rol lag daarmee precies op het snijvlak van interactieontwerp en techniek.

Presentatie

De container zelf hebben we nooit gebouwd, maar het concept kreeg wel een podium. Een hoogtepunt was de 'Art meets Tech'-tentoonstelling van Minerva, waar we de ervaring met een mock-up hebben nagebootst: een afgebakende ruimte met schermen, de incheckbox en speakers. Daar zien hoe heel veel mensen helemaal opgingen in onze ervaring maakte al het bloed, zweet en de tranen helemaal waard. Ook KOPJEK vond het concept vet.

Het was meteen een flinke test van mijn oplossingsvermogen. Zodra we alles aansloten, bleek mijn laptop vier beeldschermen niet lang tegelijk aan te kunnen, en liep alles vast. Er moest dus een tweede laptop bij. Alleen zat die niet aangesloten op het RFID-systeem. De oplossing? Ik dook onder de tafel en bediende die laptop de rest van de tijd met de hand.

Wat ik heb geleerd

Dit project liet me zien hoe sterk de combinatie van techniek en beleving kan zijn. Mijn technische vaardigheden zijn flink gegroeid, vooral in TouchDesigner, Arduino en het koppelen van systemen. Ook heb ik geleerd hoe belangrijk het is om onderdelen vroeg en vaak te testen. En om het complete systeem op tijd te testen op de echte opstelling, want dan had die laptop me niet verrast.

Verder heb ik iets geleerd over mijn eigen manier van werken: mijn enthousiasme voor techniek is een kracht, maar het vraagt ook om balans met de andere kanten van het proces. Hier is mijn liefde voor interactieontwerp en techniek echt begonnen, en heb ik mijn eerste stappen gezet richting de techneut die ik wil zijn.